انواع سیمان پرتلند

سیمان تهران - سیمان شهرستان


1- سیمان پرتلند تیپ یک (سیمان معمولی)

این سیمان جزء رایج ترین و پرمصرف ترین سیمانها به شمار می رود و اغلب بطور معمول این سیمان را تولید می کنند .

این سیمان در شرایط جوی معمولی مصرف می شود و استفاده از آن در اکثر کارهای ساختمانی مانند پل، تونل و سایر ابنیه بتنی مجاز است . این سیمان مقاومت زیادی در برابر سولفات ها ندارد ، لذا استفاده از آن در ساخت اسکله ها و پایه ی پل ها که با آب دریا و یا آب های سولفاته در تماس هستند مجاز نیست.

2- سیمان پرتلند تیپ دو (سیمان متوسط یا پرتلند اصلاح شده)

این سیمان نسبتا کندگیر بوده و در مقابل حمله ی سولفات ها مقاوم است . از این جهت ، بکارگیری آن برای ساختن کانالهای فاضلاب و غیره مناسب است . حرارت تولید شده توسط این نوع سیمان از سیمان نوع یک کمتر است ، در نتیجه برای بتن ریزی در آب و هوای گرم مناسب است . بکارگیری این نوع سیمان در سازه هایی که مورد حمله شدید سولفات ها هستند مجاز نیست . برای ساخت این نوع سیمان ، سعی می شود تا حد ممکن مقدار C3S و C3A کم شده و بر مقدار C2S افزوده گردد.

3- سیمان پرتلند تیپ سه (سیمان زودگیر)

این سیمان کاملا ریز آسیاب می شود و به همین جهت زمان گیرش آن سریعتر است . سیمان تیپ III در ساعات اولیه مصرف حرارت قابل توجهی آزاد می کند و باعث گرم شدن بتن می شود . عمل آوردن بتن در هوای سرد بسیار سخت است و هزینه بالایی دارد . سیمان زودگیر زمان لازم برای کیورینگ را کم کرده و موجب می شود بتن زودتر به مقاومت مورد نظر برسد.

در موارد تعمیر فوری، مثلاً تعمیر بخشی از سازه که باید سریعاً مورد استفاده قرار گیرد ، این سیمان کاربرد زیادی دارد و باعث می شود بتن سریعاً به مقاومت مورد نظر برسد .

4- سیمان پرتلند تیپ چهار (سیمان دیرگیر یا پرتلند کم حرارت)

سیمان نوع چهار در هنگام گیرش حرارت کمی تولید می کند. مقدار C3A و C3S موجود در این سیمان در مقایسه با انواع دیگر سیمان کمتر است و در مقابل C2S زیادتری دارد . موارد مصرف این نوع سیمان به شرح زیر است :

- از آنجاییکه در این سیمان ، گرمای حاصل از هیدراسیون در طول مدت زمان بیشتری آزاد می شود ، مصرف این سیمان در هوای گرم باعث می شود که دمای تولید شده توسط بتن در عملیات گیرش کمتر شود .

- در بتن ریزی دیوارها که طول دیوار زیاد است (دیوار مخزن آب و یا استخر) چون بتن لایه لایه ریخته می شود ، و احتمال دارد زمان زیادی طول بکشد تا لایه بتن جدید روی بتن قبلی ریخته شود ، ممکن است در هنگام ریختن بتن جدید ، بتن لایه قبلی سخت شده و اتصال خوبی بین دو لایه برقرار نشود . به این اتصال ضعیف بین لایه های قدیم و جدید اتصال سرد می گویند ، که نقطه ضعف بتن ریزی به شمار می رود . به خصوص در مورد سازه های آبی ، این اتصال نقطه ضعفی برای نشت آب خواهد بود . مصرف سیمان نوع چهار در چنین مواردی باعث می شود که فرصت کافی برای بتن ریزی باشد و لایه های قبلی با لایه های جدید اتصال مناسبی برقرار کنند.

- در بتن ریزی های حجیم مانند سدها و پایه پلهای بزرگ ، جهت کاهش تنش های حرارتی می توان از این نوع سیمان استفاده کرد . استفاده از سیمان تیپ IV باعث می شود که اولاً دمای قسمت های میانی بتن حجیم کمتر از بتن ساخته شده با سیمان تیپ I باشد ( سیمان تیپ 4 هم حرارت کمتری تولید می کند و هم این حرارت را در طول زمان بیشتری آزاد می کند ) و ثانیاً به علت طولانی تر بودن زمان گیرش بتن ، در این مدت بخش عمده تبادل حرارتی بتن با محیط اطراف صورت می پذیرد. قابل ذکر است که برای جبران تنش حرارتی در بتن ، می توان از آرماتورهای حرارتی استفاده نمود .

5- سیمان پرتلند تیپ 5 (سیمان ضد سولفات)

در ساخت این سیمان سعی می شود تا حد ممکن میزان C3A و C3S به حداقل برسد و در مقابل C2S بیشتری استفاده شود . این سیمان از این جهت که در مقابل حمله شدید سولفات ها به خوبی مقاومت می کند ، در ساختن اسکله ها و بنادر کاربرد دارد.









به خانه باز گردید یا جستجو کنید :